Η πραγματική κατάληψη εδάφους από τα αιολικά πάρκα στην Ελλάδα είναι πολύ μικρότερη από ό,τι συχνά πιστεύεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε ειδική εσπερίδα της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), η μέση κατάληψη εδάφους από όλες τις υποδομές των αιολικών πάρκων – όπως πλατείες ανεμογεννητριών, δρόμοι και έργα σύνδεσης – ανέρχεται σε μόλις 3,3 στρέμματα ανά εγκατεστημένο MW.

Με βάση αυτό το δεδομένο, η υλοποίηση όλων των χερσαίων αιολικών πάρκων που προβλέπει το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) για το 2050 θα καλύψει μόλις το 0,03% της χερσαίας έκτασης της χώρας. Αντίθετα, τα λιγνιτωρυχεία στην Ελλάδα καταλαμβάνουν τέσσερις φορές μεγαλύτερη έκταση (0,13%) και έχουν πολύ πιο επιβαρυντικές συνέπειες για το περιβάλλον.

Η κατάληψη εδάφους από τα αιολικά πάρκα στην Ελλάδα ανά μονάδα ενεργειακής παραγωγής είναι 1,28-1,68 τ.μ. ανά MWh. Αυτά τα νούμερα είναι αντίστοιχα με διεθνείς μελέτες από την Ευρώπη και την Αμερική, ενώ είναι μικρότερα από αυτά που προκύπτουν σε ευρύτερες έρευνες.

Επιπλέον, τα αιολικά πάρκα από το 2014 είναι υποχρεωμένα να προχωρούν σε αναδασώσεις ίσες με τις εκτάσεις που καταλαμβάνουν. Οι προς αναδάσωση περιοχές ορίζονται από τις αρμόδιες δασικές αρχές και μπορεί να βρίσκονται αρκετά χιλιόμετρα μακριά από το εκάστοτε έργο. Σε κάποιες περιπτώσεις, αντί αναδάσωσης, μπορούν να εκτελούνται ισοδύναμα δασοτεχνικά έργα.

Η ανάλυση της ΕΛΕΤΑΕΝ βασίστηκε σε δεδομένα από αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 2,6 GW, με διαφορετικούς τύπους ανεμογεννητριών και γεωγραφική διασπορά. Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι η αύξηση των διαστάσεων και της ισχύος των ανεμογεννητριών μειώνει την κατάληψη γης ανά μονάδα ισχύος.

Ο γενικός διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ, Παναγιώτης Παπασταματίου, τόνισε ότι η κατάληψη γης από μόνη της δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ασφαλής δείκτης εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των αιολικών πάρκων, καθώς εμπλέκονται πολλοί παράγοντες. Ειδικά στην περίπτωση των αιολικών πάρκων, η επίδραση αυτή αντισταθμίζεται μέσω αναδασώσεων ή ισοδύναμων δασοτεχνικών έργων.

Η εσπερίδα περιλάμβανε επίσης συγκρίσεις με την εμπειρία της Πορτογαλίας, όπου μετρήσεις από αιολικά πάρκα ισχύος 1,1 GW έδειξαν μέση κατάληψη γης 3,6 στρέμματα ανά MW, ποσοστό συγκρίσιμο με τα ελληνικά δεδομένα.

Συνολικά, η έρευνα καταδεικνύει ότι η αιολική ενέργεια αποτελεί μια από τις πλέον περιβαλλοντικά βιώσιμες λύσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με ελάχιστο αποτύπωμα γης και δυνατότητες περιβαλλοντικής αποκατάστασης.